Birbirinizle ofis içinde ya da resmi bir yerde birlikteyken bile çocuksu bir sesle ve kelimelerle konuuyorsunuz. Birbirinize gönderdiğiniz e-postaların sonuna mutlaka romantik birkaç satır ya da aşkınızı ifade eden ikonlar iliştiriyorsunuz.

Ortadoğu'da savaşı konuşurken bile bir anda birbirimizin vücudunun herhangi bir yerinin konuşurken aldığı şekle övgüler yağdırıp birbirinizi gıdıklamaya başlıyorsunuz. Restoranda ya da birlikte katıldığınız bir toplantıda lavaboya giderken birbirinizden ayrılmak zorunda olup geri döndüğünüzde bile "Seni çok özledim" diyorsunuz. Sadece "bizim şarkımız" değil, "bizim restoranımız", "bizim içeceğimiz", "bizim filmimiz", hatta bizim "tuvalet kağıdı markamız"a bile sahipsiniz. Büyük bir arkadaş grubuyla birlikte dışarıda bir yemekte bile onu ellerinizle besliyor ve siz de onun tabağından bir şeyler yiyorsunuz.

Kendi hastalığınızdan bahseden bile çoğul özne kullanıyorsunuz. Örneğin grip olduğunuzu iş arkadaşlarınıza söylerken "grup olduk" diyorsunuz. Bir örnek pijamalarla yatağa giriyorsunuz. Hatta peluşlu hayvan terlikleriniz bile aynı. Herkesin içinde bile birbirinize sık sık tutkulu bir şekilde Fransız öpücüğü konduruyorsunuz. Bir partide ya da kokteylde birbirinizin yanından ayrılıp salonun başka bir köşesine giderken bile birbirinizi hayran hayran izliyorsunuz. Hatta salonun farklı köşelerinden birbirinize işaret diliyle, "seni seviyorum" mesajları gönderiyorsunuz.