İnsanoğlu bencil bu onun mantıksal yanı ama sevgi öyle bir güç ki kimi zaman her şeyin önüne geçebilecek kadar öncelikli. Aklın çalışmadığı sevgi çeşidine aşk diyoruz. Gerçekten çalışmadığına inanmıyorum. Yaşamak istediğimiz şeyi kalbimizin kabul etmesi ve beynimizin onaylaması lazım. Ağırlıkları değişebilir, ama sistem bence bu.

Paylaştıkça bize düşecek payın büyüyeceğine inandığımız paylaşımlar. İşte bu noktada paylaşıyoruz dört yapraklı yoncamızı. O paylaştığımızda hem sevgi, hem özveri hem de mantıksal bir bencillik var.

Size bir şey katan, bir şey hissettiren ya da bir şeyler veren kişilere karşı yaptığınız özveriler ve sonsuz sanılan sevgi. Anlık verilen kararları kalbimiz yönetiyor, aklımızın ağırlığı çok düşük. Ama her zaman da şunu demiyor muyuz ilk verdiğimiz karar en doğru karardır.

Aklımızla, kalbimizi terazideki ağırlıklar gibi düşünsek önemli bir kararda hatta hayatımızı değiştirecek bir kararda hangisini daha çok kullanmak isterdik acaba?

Hülya Sezar Deniz