KÖŞE YAZILARI | SEVİNÇ ÇAKMAZ

Anladım…

"Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, kendi yolumu çizdiğimde anladım." Sevinç Çakmaz’ın yeni yazısı…
 
   
 
 
     

ANLADIM…

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım.

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, kendi yolumu çizdiğimde anladım.

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil.. Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..

Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, Neden hiç ağlamadığını anladım..

Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş, Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım..

Bir insanı herhangi biri kırabilir,ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş, Çok acıttığında anladım..

Fakat,hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını, Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..

Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet, Yüreğini elime koyduğunda anladım..

”Sana ihtiyacım var, gel ! ” diyebilmekmiş güçlü olmak, Sana ”git” dediğimde anladım..

Biri sana ”git” dediğinde, ”kalmak istiyorum” diyebilmekmiş sevmek, Git dediklerinde gittiğimde anladım..

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan, Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım..

Özür dilemek değil, ”affet beni” diye haykırmak istemekmiş pişman olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş, Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..

Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi, Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım..
Sevgi emekmiş, Emek ise vazgeçmeyecek kadar ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş…
CAN YÜCEL..

Ve;

Sevdiceğim Can baba , senin satırlarını benim sevdiğimin bal dudaklarından akıp,kara gözlerinden bana ışık saçarak bakarken,sesi en güzel bestelerin tınısından da güzel ondan dinler gibi okuduğumda ,

Ve daha önce de yazdığım gibi ;

“Zamanında en iyi mahsulleri veren toprağın,sana geldiğinde çorak olduğu, susuz kaldığı, taşlarla, engebelerle doluyken, ellerinle yüreğinle günlerce gecelerce hiçbirşey beklemeksizin temizleyip,yeniden sürüp,tohumlar ekip,kendi canından can suyu vererek yeniden yeşermesini mi görmekdi ?

Görmek yeterlimiydi ?

Sevgi cana yeniden can vermek miydi?

Ya emeğin karşılığı neyle ölçülürdü ?

Ölçülür müydü?

Peki sevgi neydi ?

Cevabı emektar sevgi verdi;

Sevgi emekdi dostum,tüm iyiliklerin karşılığını beklemeden…”

Evet sevdiceğim Can baba,hayatımın birinci dönüm noktası olan satırların…

“Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim.” den sonra;

“Anladım…” satırlarını da ikinci dönüm noktası olarak adlanlandıracağım ve bir kadeh rakı ile önce sana sonra babama şerefe kaldırarak diyeceğim ki;

Bende özgür bıraktığımda anladım…

Sevinç Çakmaz
sevinc@cosmoturk.com


SEVİNÇ ÇAKMAZ
YAZARA E-POSTA GÖNDER

 

Diğer yazıları liste halinde görmek için tıklayın >

Favorilerinize ekleyinAnasayfaya dönPaylaşın
GÜNLÜK FALINIZ
HAVA DURUMU

REKLAM
reklam@cosmoturk.com

İLETİŞİM
cosmoeditor@cosmoturk.com

TEL: (0212) 280 07 00
FAX: (0212) 244 13 32

-->
>